روزنامه‌نگاري حرفه‌اي‌ ومسئوليت‌ها - به بهانه روز خبرنگار.
آيا روزنامه‌نگار در برابر جامعه وظيفه دارد؟ روزنامه‌نگار مرزش با دولت چیست؟ کجا مداخله می‌کند و کجا کنار می‌ایستد و نگاه می‌کند؟ کجا دستانش را فرو می‌کند و کجاپایش را کنار می‌کشد؟ آيا گرد سیاست گشتن خلاف آداب یا قواعد حرفه‌ای‌گری است و... .يا این پرسش کلیدی که روزنامه‌نگار می تواند تنها راوی باشد و مانند کارمند اداره پست بسته را به خانه مخاطب برساند و برود فوتبال ببيند یا در كافه‌اي قهوه بخورد و کارهاي معمولی دیگر؟
 بايد گفت كه دشوار می‌توان از تعریف روزنامه‌نگاری و قواعد حرفه‌ای آن بدون در نظر گرفتن تأثیر محیط سخن گفت. این «محيط» خودش را تحمیل می‌کند با همه قواعد و اصولش. روزنامه‌نگاری به دلیل ماهیت شغلی، به انباشت قدرت اجتماعی می‌انجامد که بعضاً می‌تواند تأثیرات سیاسی داشته باشد. صرف نظر از تئوری‌‌های ارتباطات و روی کاغذ؛ در واقعيت، روزنامه‌نگاران نسبتی با سیاستمداران و قدرت دارند و این نسبت همیشه برقرار است. تنها نحوه آن متفاوت است.
همشهري آنلاين

همايش آغازين كارگاه‌هاي روزنامه‌نگاري شهري «شهرنگار» درحالي برگزار شد كه استادان شركت‌كننده در اين مراسم بر مرگ «خبر مكتوب» در رسانه‌هاي نوشتاري تأكيد كردند.
در اين همايش كه پنج‌شنبه ۱۱ مرداد ماه در سالن همايش‌هاي كتابخانه ملي برگزار شد، حسين قندي روزنامه‌نگار و مدرس علوم ارتباطات گفت: اغلب خبرهايي كه اين روزها در رسانه‌هاي نوشتاري ما به‌ويژه روزنامه‌ها منتشر مي‌شوند، فاقد ارزش‌هاي خبري و جذابيت‌هاي لازم هستند.
اين مدرس روزنامه‌نگاري در ادامه افزود: روزنامه‌نگاري مدرن ايران در شرايطي متولد شد كه عطش فراواني در بين خبرنگاران و روزنامه‌نگاران براي رقابت خبري وجود داشت و همه مي‌خواستند جذاب‌ترين خبر را به آگاهي مردم برسانند.
قندي گفت: خبرنگاران در شرايط فعلي ديگر از جان مايه نمي‌گذارند و بيشتر دلبسته خبرهاي تكراري خبرگزاري‌ها و ديگر منابع خبري هستند و به‌خاطر همين است كه مرگ خبر در روزنامه‌ها مدت‌هاست كه فرا  رسيده است. به تعبير او روزنامه‌نگاري هم علم است و هم هنر كه بايد در وجود روزنامه‌نگار مستتر باشد و با عشق بياميزد.
 ادامه در همشهری آنلاین

موسيقي رپ، يك نوع طرز گويش و خوانندگي است كه در دهه‌ي  1980ميلادي و از ميان سياه پوستان فقير آمريكايي براي مبارزه با تبعيض نژادي  ابداع شد كه با استفاده از ابزار و آلات بسيار محدود ابتدايي، توجه افراد را به خود جلب مي كند و به دليل آزادي و نبودن قانوني خاص، رپ به هركس اجازه مي دهد روحيات و شخصيت خود را در آهنگ هايش دخالت بدهد .
رپ ، ابتدا به زبان انگليسي و بعد آلماني  ، فرانسه و فارسي رايج شد و هم اكنون خوانندگان رپ فارسي با استفاده از استوديوهاي زيرزميني و بدون  مجوز قانوني ( جز موارد معدودي كه در صدا و سيما پخش مي شود) كار خود را پيش مي برند.